Waar ik bij me ben

 

In het psychiatrisch verzorgingstehuis van het PC Dr. Guislain

tikt de klok anders.
Niet sneller of trager.
Gewoon anders.
Als buitenstaander kom je er als het ware terecht in een verstilde tijd.
 
Ambrosia's Tafel kreeg de kans om er
gedurende een tweetal maand te verblijven
en te verdwijnen in het dagelijkse ritme.
 
De mensen blijven er 'tot het einde van hun levensjaren' wonen
maar het is er een komen en gaan van
indrukken,
flarden herinneringen en
confronterende vragen.
 
Het monotone geschuifel en
robuuste ritme worden op de meest onverwachte
momenten doorbroken door
ogenblikken die tijd en ritme overschrijden.
Want soms verliest het heden
z'n greep op de bijzondere bewoners
van het PVT.
 
"De herinnering is het enige paradijs
waaruit we niet verdreven kunnen worden."
 
Regie, beeld en montage: Ellen Vermeulen
Duur: 40 minuten
Formaat: 16/9
Taal: Nederlands
Ondertiteling: Nederlands