Ambrosia’s Tafel filmt. En luistert. Stelt vragen. Soms moeilijk, confronterend, maar altijd met zorg en met veel respect.

Ambrosia's Tafel begon in 2005. Sindsdien verzamelen we beelden, getuigenissen, metaforen en leggen we de meest uiteenlopende gebeurtenissen vast. We werkten samen met scholen, wijkbewoners,  nieuwkomers, kinderen en bejaarden. Telkens vanuit hetzelfde open perspectief. We brengen mensen integer in beeld en nemen de kijker mee naar een nieuwe leefwereld. Door te kijken, kan men begrijpen. Daarop hopen we. 

We vertrekken vanuit het artistieke om een mooi resultaat terug te geven aan de mensen die in beeld werden gebracht. We willen uitdagen, confronteren. Misschien zelfs inspireren. Openstaan voor de schoonheid van het kleine.

Ambrosia's Tafel startte met een project in een Gentse volksbuurt. Twaalf ex-wijkbewoners werden uitgenodigd om de geschiedenis van de wijk te delen met twaalf nieuwkomers. Dit in ruil voor een maaltijd. Dat was en blijft een belangrijke doelstelling van de vzw: mensen samenbrengen. Voorbij de verschillen zoeken we naar de gemeenschappelijke noemer. 

We vertrekken vanuit het niets, staan open voor alles. We creëren vanuit een leeg blad, een ruwe steen, een onbelichte film, ... Ambrosia's Tafel kent vele gezichten en valt moeilijk in één zin te vatten. We geven een stem aan wie geen taal heeft. Iedereen heeft een verhaal maar niet iedereen heeft de instrumenten om de luisteraar te bereiken. We kijken met zorg en respect naar de mensen met wie we samenwerken. Verwonderd ook. En we hebben een grote goesting om te creëren. Ambrosia's Tafel verzamelt mensen met een onstilbare honger naar een artistieke benadering van de realiteit. Flexibel, veranderlijk, bereid om zich in te passen en te laten meenemen.

Geen enkel project spiegelt zich aan een voorgaande. Elk werkproces laat ruimte aan wat er gebeurt. Pen, penseel, fototoestel, filmcamera, woord, beweging of stilte vormen de media waarmee we boetseren.

Sommige films willen de kijker raken door een andere realiteit te tonen. Andere films tonen een werkproces en nemen de kijker mee in een fascinerend trajectverloop. Nog andere halen herinneringen op aan andere tijden. De films hebben één ding gemeen: ze zijn allen gemaakt vanuit het geloof dat ze ons veranderen.